Główna Doping Tirzepatyd – czyżby następca Semaglutydu?

Tirzepatyd – czyżby następca Semaglutydu?

przez CIEMNA STRONA MOCY
Opublikowany:: Ostatnia aktualizacja 1,2K wyświetlenia

 

 

 

 

Tirzepatyd jest lekiem blokującym łaknienie. Naśladuje inkretyny – hormony produkowane w organizmie po posiłku. Nie jest to jednak zaden następca Semaglutydu (ozempic) ponieważ są to dwie różne substancje czynne. Dodatkowo badania kliniczne dowodzą, że  tirzepatyd jest skuteczniejszy w obniżaniu masy ciała niż semaglutyd. Działa nie tylko na receptor GLP-1 tak jak w to jest w przypadku semaglutydu , ale i na receptor GIP

 

Insulina i glukagon to hormony, współpracujące ze sobą, aby utrzymać zrównoważony poziom cukru we krwi w organizmie. Insulina obniża poziom cukru we krwi, przenosząc glukozę do komórek w celu zaopatrzenia w energię a glukagon podnosi poziom cukru we krwi i zapobiega jego zbyt niskiemu spadkowi. Tak więc GLP-1 RA mają na celu wspomaganie działania insuliny i glukagonu. Z drugiej strony GIP to kolejny hormon peptydowy wytwarzany w jelicie działający jak taki  wzmacniacz wydzielania insuliny.

 

 

Jak to często bywa przy lekach działanie tego środka nie jest do końca wyjaśniony.Badania pokazują jednoznacznie że blokada ludzkiego recepetora GIP znosi efekt działania tirzepatydu co skutkuje tym że  lek ten przede wszystkim wpływa na wydzielanie insuliny i nie jest superagonistą receptora GLP-1. Wykazano również, że każda dawka tirzepatydu pozwalała na lepszą kontrolę glukozy aniżeli leczenie insuliną czy semaglutydem

 

 

 

Stywierdzone korzyści jakie daje Tirzepatyd

  • obniżenie masy ciała,
  • obniżenie stężenia hemoglobiny glikowanej,
  • obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi,
  • redukcja trójglicerydów we krwi,
  • dłuższe uczucie sytości (wynikające z opóźnienia opróżniania żołądka przez lek),
  • może zwiększać wrażliwość na insulinę.

 

 

 

Skutki uboczne

Działania niepożądane ograniczały się przede wszystkim do łagodnych i przemijających dolegliwości żołądkowo-jelitowych: biegunek, zaparć i nudności. Objawy te jak samo jak w przupadku popularnego semaglutydu ( ozempic) mogą prowadzić do odwodnienia, a w rezultacie do niewydolności nerek, dlatego należy regularnie nawadniać organizm. Innym możliwym działaniem niepożądanym może być ostre zapalenie trzustki.

 

W badaniach przeprowadzonych na szczurach lek powodował guzy tarczycy, jednak nie wiadomo, czy tirzepatyd może przyczyniać się do rozwoju guza u ludzi. Na wszelki wypadek radzi się unikanie podawania leku osobom z historią raka tarczycy w rodzinie lub własną.

 

Jednak obawy wzbudzają też obserwacje analogów GLP-1, z których wynika, że statystycznie zwiększają ryzyko zapadalności na pewne rodzaje raka trzustki i tarczycy.

 

 

 

 

Dawkowanie

Jest przyjmowany w formie cotygodniowych podskórnych wstrzyknięć w brzuch, udo lub ramię

Dawka początkowa to 2,5 mg raz na tydzień a stopniowe zwiększanie dawki minimalizuje możliwe działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Po 4 tygodniach dawkę należy zwiększyć do 5 mg raz w tygodniu. Po upływie co najmniej 4 tygodni aktualnie stosowaną dawką można ponownie zwiększać co 2,5 mg, jeśli zajdzie taka potrzeba. Zalecane dawki podtrzymujące to 5, 10 i 15 mg.

 

Powiązane artykuły

Zostaw komentarz